Nie zapomniałem o was

Siedzę i próbuję sobie przypomnieć
Czasy okupacji najgorsze co istniało
Czasy zimne i nie pokryte miłością
Czasy bardzo chłodne i ponure
Czasy oziębione i śnieżne
Ale nagle coś ciszę rozrywa to powstanie
To powstanie warszawskie
Nastolatkowie i dzieci
Oddawali za ojczyznę
Życie a dzisiaj człowiek nawet
Nie pamięta o powstaniu
Byłem w muzeum powstania Warszawskiego
I człowiek chodził w czapce
Oraz pytał się przewodnika
Czemu oni walczyli
A on po prostu odpowiedział
,, Bo chcieli żyć w wolnym kraju i
Żebyśmy żyli w wolnej Polsce ''

Przyjaciel

Będąc z tobą
Nie zapominam
Słuchając ciebie
Staję się taki sam
Mając problemy
Pomagasz mi
Dzięki że jesteś

Nie zapomniałem

Siedząc na krześle
Uczę się na matmie
Spoglądając za okno
Dech w piersi utyka
Zima się zbliża
oraz kolejna rocznica
Święta za pasem
Na cmentarz znicz zapalić 
Poszedłem

myśli

Wychodząc z sali
myśląc nad niczym
myślę o rodzinie
wchodząc do domu
siedząc w nocy
płacząc po nocach
myślę o miłości
czy istnieje

Dziadku

Siedzę na lekcji
cicho jak myszka
pisząc przykłady
myśląc o niczym
dziadka wspominam
duma pierś rozrywa
lecz tęsknię
smutną minę przybieram
jesień przyszła i odejdzie
twoja śmierć nic nie zmieniła

Witam mam na mię Tomek
Jestem zwykłym chłopakiem Interesuję się poezją muzyką Mieszkam z rodzicami i siódemką rodzeństwa Nie lubię kłamstwa i chamstwa
Na blogu będę opisywał moje uczucia myśli i wszystko co wpadnie mi głowy